"Mag ik jou iets vragen?" Vanmorgen voelde ik wat deze vraag met me doet.
Er ontstond onmiddellijk een nieuwsgierigheid die me openstelde voor de vraag die zou komen. Via non-verbale communicatie heeft er al een uitwisseling plaatsgevonden. Bij een "Ja" is er een wederzijdse opening voor het geven en ontvangen van informatie. Of het nu kort of lang, oppervlakkig of diepgaand is, er komt altijd een gesprek op gang. De intensiteit van de verbinding hangt af van de situatie en de betrokken personen. Bij oprechte interesse, eerlijkheid en openheid, komt er een verbondenheid tot stand die groei, liefde, begrip en inspiratie met zich meeneemt.
Dit is anders dan een vluchtig "Hoe gaat het met jou?" dat beantwoord wordt met "Goed, en met jou?". Hier is allang een uitwisseling geweest in non-verbale communicatie. "Het moment komt niet uit, geen tijd, geen aandacht, maar toch wil ik je laten horen dat je iets voor mij betekent."
Ik stel mezelf regelmatig vragen. Vaak heeft het antwoord in mij de vraag opgeroepen om het in mijn bewustzijn onder de aandacht te brengen. Ik hoef er niet eens echt antwoord op te geven. Een nieuwe vraag is allang opgeroepen. In de tekenmethode "Helend tekenen" werkt het ook zo. Vormen komen in de tekening naar voren waar je aandacht op valt. Met vragen over die vormen en de associaties die je hiermee hebt, ben je in contact en verbonden met jezelf en de boodschappen die de tekening voor jou heeft.
Heb jij wel eens gedacht over het effect van vragen stellen?
